หลังจากเจอมรสุมชีวิต มาตามนัดไม่เลื่อนของ mid-life crisis, ออกจากงาน,เจอผู้ไม่ดี, covid-19..
ทุกๆอย่างถาโถมเข้ามา เครียดแล้วก็กิน ไม่ออกจากบ้าน นอนดึก จนโทรมน้ำหนักขึ้นไปเป็นสิบโล
จนเราทนทุกอย่างไม่ไหว เริ่มไม่ชอบตัวเอง เลยตัดสินใจออกทริปกับแก๊งค์สาวโสด..
ไปโต้คลื่นที่พังงา..
บอกเลยว่าครั้งแรกเป็นอะไรที่ท้าทายมาก การที่เราต้องฝ่าเกลียวคลื่นที่ซัดเข้ามาอย่างต่อเนื่องเพื่อ ออกไปนั่งที่lineupมันไม่ใช่อะไรที่ง่ายเลย ทำให้เราได้รู้สึกพลังที่แท้จริงของmother nature เมื่อฝ่าออกไปได้แล้วไหนจะต้องพยายามจับจังหวะของคลื่น พายให้ความเร็วของเราเท่ากับความเร็วของคลื่น การขึ้นยืนและอยู่บนคลื่นนั้นให้นานที่สุด ทำให้เราคิดได้ว่าการโต้คลื่นมันไม่ได้เริ่มที่ร่างกาย แต่มันเริ่มที่จิตใจ
มันต้องใช้สติ ความตั้งใจ เพื่อควบคุมการทำงานของร่างกายและจิตใจให้เป็นหนึ่งเดียวกัน
แต่…ทุกๆครั้งที่เราได้ยืนบนคลื่น เรารู้สึกเหมือนทุกอย่างถูกปลดปล่อย ทุกอย่างในหัวมันว่างโล่ง
ที่ตรงนี้มีแค่เรากับทะเล 🙂
หลังจากนั้นเราก้หลงไหลกีฬาชนิดนี้มาตลอด เราคิดว่าเราไม่ได้ติดมันที่ความสนุกอย่างเดียว หรือ การทำท่าต่างๆได้ แต่เราหลงรักมันเพราะมันทำให้เราเชื่อมกับตัวตนของเรา เรารักมันเพราะมันทำให้เรารักเรา
ในวันที่ทุกอย่างซัดเข้ามาจนทำให้เราหลังชนฝา หรือลืมตัวตนเราไป
เราเก็บกระเป๋าแล้วไปโต้คลื่นกัน 🙂
p.s. เราพึ่งจะรู้ว่าโต้คลื่นสวยๆเหมือนในสาวๆแก๊งค์blue crushไม่ง่ายเลย
P.s.s. โต้คลื่นไม่จำกัดอายุ เพศ อาชีพ และ อื่นๆ เอาใจมาก็พอ
By Ocean Baes
