ชีวิตที่ไม่คาดฝันของผู้หญิงคนนี้ โบ้ท-อุทุมพร ยาวิชัย เมื่ออยู่ดีๆ เธอก็จำตัวเองไม่ได้อีกเลย
เธอพูดประโยคนี้ด้วยดวงตาใสแจ๋ว ยิ้มเล็กๆ กับใบหน้าที่ไม่มีอะไรที่เธอกังวล โบ้ท-อุทุมพร ยาวิชัย คือหญิงสาวอายุ 35 ปีที่เราเจอกันในคลาสฝึกใจ โบ้ทยืนต่อคิดเข้าห้องน้ำหลังเรา และคงเป็นยิ้มที่เราหันมายิ้มให้กันวินาทีนั้น ก็เลยได้รู้จักหัวใจเธอ และใครจะคิดจริงๆ ว่าหญิงสาวเรียบง่ายน่ารักคนนี้จะบอกเราว่า “หนูเคยเหมือนตายไปแล้วค่ะพี่”
โบ้ทเป็นหญิงสาวทำงานปกติ ที่ก็ใช้ชีวิตไปตามปกติ เธอไม่มีโรคประจำตัว และชีวิตก็ไม่มีสัญญาณใดมาบอกเธอล่วงหน้า เธอรู้แค่วันหนึ่งเป็นไข้อ่อนๆ แล้วอีก 3-4 วัน เธอก็จำตัวเองไม่ได้เลย ความทรงจำหายไปหมด โบ้ทกลายเป็นหญิงสาวที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ และไม่รู้ว่าเป็นอะไร เธอไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
“ตอนนั้นอายุ 32 ไปทำงานแล้วกลับจากทริป ก็เป็นไข้นิดหน่อย ผ่านไปอีกสามสี่วันเราก็เริ่มหันไปบอกแฟนว่า “ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะ” เราอยู่ในเรื่องเล่าของตัวเอง เห็นอะไรแปลกๆ ตรงช่องแอร์ คิดวนๆ ว่าทำไมแฟนไปซื้อของนานจัง อาบน้ำเองไม่ได้ ไม่รู้ตัวว่าเรากินข้าวไปหรือยัง ไม่หลับไม่นอน อยากเดินออกข้างนอกตลอดเวลา”
ตอนนั้นแฟนโบ้ทเห็นว่าเธอผิดปกติแล้ว เลยพาเธอไปหาหมอจิตเวช โบ้ทไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร เธอชอบเดินออกไปข้างนอกจนหมอต้องจับเธอมัดกับเตียง “แฟนเล่าว่าเราก็ร้องช่วยด้วย ดิ้น ใครมัดเรายังไง เราแกะออกหมด แล้วชอบดึงเข็มจนเลือดสาด ตอนนั้นหมอเลยตัดสินใจบล็อกหลังแล้วเจาะไขกระดูกสันหลังไปตรวจ”
จนมาเจอว่าโบ้ทเป็นโรค “เม็ดเลือดขาวไปทำลายสมอง” เธอเกิดอาการมือสั่น แล้วต้องกินสเตียรอยด์ จนน้ำหนักเธอจาก 42 กิโลกรัม ดีดขึ้นไปถึง 78 กิโลกรัม เธอกลายเป็นเด็กในร่างผู้ใหญ่ เรียกเพื่อนตัวเองว่าแม่ และยังคงไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
“ช่วงที่รักษาตัวมีแบบน็อคไปเลย เพื่อนคิดว่าเราตายไปแล้วเพราะเรียกไม่ตื่น ตอนนั้นเราก็ไม่แน่ใจว่าฝันมั้ยนะ เราเห็นภาพแฟนนั่งป้อนน้ำให้เรา แต่ก็ยืนมองอยู่ ก็เลยเอาใจช่วยขอให้เขาฟื้นนะ แล้วเพื่อนก็เอาน้ำส้มมาหยอดให้กิน ชวนคุย ก็เริ่มตื่นขึ้น แล้วหลังจากนั้นก็ดีขึ้นเรื่อยๆ”
โบ้ทรักษาตัวไปปีกว่าๆ ต้องฝึกเขียนใหม่ ฝึกพูด ทดสอบความจำ ฝึกกล้ามเนื้อร่างกาย “หมอบอกว่าปกติถ้ากลับมาได้ 70% ก็เก่งแล้ว แต่เราโชคดีมากที่กลับมาได้เต็มร้อย จนได้กลับมาทำงานอีกครั้ง”
สิ่งที่เกิดกับโบ้ทในครั้งนี้ทำให้เธอบอกตัวเองว่า
“จะไม่อยู่กับทุกข์นาน ไม่จมแล้ว เพราะรู้สึกว่าเดี๋ยววันหนึ่งเราก็ไปแล้ว แต่เราไม่อยากไปแบบไม่รู้ตัว เราเลยอยากเตรียมตัวเอาไว้ จะได้ไม่ติดค้างอะไร”
หลังจากนั้นโบ้ทบาลานซ์ตัวเองได้ดีขึ้น ให้เวลาตัวเองพักผ่อน ไม่เครียดนาน เธอมีความสามารถในการเผชิญอะไรที่ไม่ชอบได้เยอะขึ้น “แต่ก่อนไม่ชอบอะไร เราจะหนีนะ แต่ตอนนี้ปะทะไปเลย แล้วพอรู้ตัวก็แค่ปล่อย”
โบ้ทบอกว่าเธอขอบคุณทุกสิ่งที่ทำให้เธอกลับมาได้ เธอเห็นคุณค่าของคนรัก คนรอบตัว และเธอก็รู้ว่ามีคนรักเธอมากมายเลย วันนี้ที่เราเจอเธอ โบ้ทเลยเป็นผู้หญิงที่แววตาใส ชิลล์ เรียบง่าย เปิดกว้าง และน่ารัก
เราเองก็คงต้องเตรียมตัว อะไรที่ทำให้ใจทุกข์ คงต้องปล่อยให้เร็ว เพราะเราไม่รู้จริงๆ ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเรา ขอบคุณเรื่องราวของโบ้ท อุทุมพร ยาวิชัย วันนี้เธอมีความสุขแล้ว ทำงานเป็นผู้ช่วยนักวิจัยสมุนไพร และคอยพัฒนาภายใน ใช้เวลากับคนรัก และเธอได้รู้แล้วว่า “ชีวิตแสนสั้นจริงๆ”
อ่านเรื่องราวอื่นๆ ได้ที่ ถึงแม้โลกจะหันหลังให้เรา ก็สัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างตัวเองให้ได้
