ทำงานอาชีพอื่นได้ไหม? ลองดู 3 สิ่งสำคัญที่กูรูบอกไว้นี่เลย

ไม่แปลกนะ ถ้าชีวิตนี้เราจะทำงานหลายอาชีพ แล้วก็ไม่แปลก ถ้างานที่เราทำจะไม่ตรงกับที่เราเคยตั้งใจไว้ ลอล่า ชีฮาน กูรูเกี่ยวกับอาชีพ เล่าใน TedTalk ให้เราฟังว่า… “เราจะรู้จักตัวเองมากขึ้น จากประสบการณ์ที่เราเจอ” เพราะแค่นั่งเรียนในห้องมาตั้งแต่อนุบาล ฟังครูสอนที่ก็รู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง เรียนตามเพื่อนสนิท เข้ามหาวิทยาลัยเพราะคิดว่าคณะนี้คงไม่ยากเกินไป เรียนต่อเพราะคิดว่าคงจะทำให้ได้งานง่ายขึ้น และสมัครงานกับบริษัทที่คิดว่าก็มั่นคงดี สเต็ปทั้งหมดที่เกิดขึ้นในชีวิตเรา ไม่ได้แปลว่า “เราจะได้ทำงานที่เรารัก และเป็นตัวเรา” และถึงเราจะได้ทำงานที่เรารักและเป็นตัวเรา ก็ไม่ได้แปลว่าเราจะมีความสุข หรือได้ใช้ศักยภาพอันแท้จริงของเรา ได้ฟัง TedTalk ของ ลอร่า ชีฮีน โค้ชเรื่องอาชีพของอเมริกา เธอคือผู้หญิงที่ออกมาบอกโลกว่า “ฉันตั้งใจจะเป็นทนายความที่สุด ฉันเรียนจนจบ แต่พอแต่งงานฉันต้องย้ายประเทศ ไม่มีงานทำ ฉันจบลงที่ถามตัวเองว่า แล้วอาชีพของฉันล่ะ” แต่แล้วเธอกลับปลุกประเด็นให้ผุดในใจเราขึ้นมาทันทีหลังจากนั้นว่า “จนกระทั่งมีคนถามฉันว่า แล้วถ้าฉันสามารถทำอะไรก็ได้ สิ่งนั้นจะเป็นอะไร?” “ถ้าคุณสามารถทำอะไรก็ได้ในโลก สิ่งนั้นจะเป็นอะไร?” “ถ้ายกอาชีพที่เราตั้งใจว่าจะเป็นออกไป สิ่งที่เราทำได้ในโลกคืออะไร?” “ถ้าทุกสิ่งไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด แล้วอะไรล่ะที่เราสามารถทำได้บ้าง?” คือคำถามที่ลอร่ามอบให้กับทุกคน เธอบอกว่าให้ถามตัวเองต่อด้วยว่า “ฉันทำอะไรที่แตกต่างจากสิ่งที่ฉันคิดว่าฉันอยากทำได้บ้าง?” อะไรก็ได้ที่ต่างออกไปจากสิ่งที่คิด ลอร่าอยากเป็นทนายความมาตลอด แต่พอสถานการณ์พลิก […]

ทำตัวยุ่ง โยนตัวเองเข้าไปอยู่ใน “งานหนัก” เพื่อกลบความเศร้าในใจตัวเอง

มีใครเป็นบ้าง โยนตัวเองเข้าไปอยู่ในมรสุม “งานหนัก” ทำตัวยุ่งอยู่ตลอดเวลา เพื่อหนีตัวเองออกจากความเศร้า หลายคนอาจจะเคยหนีความเศร้า อย่างเวลาที่อกหัก อีกหนึ่งวิธีที่ช่วยให้เราลืมความเศร้าได้ดีที่สุดนั่นก็คือ การทำตัวให้ยุ่งๆ เข้าไว้ ทำงานแบบลุยให้สุด ให้ยุ่งจนไม่มีเวลามานั่งเสียใจ หลายคนพอได้ทำแบบนี้แล้วก็รู้สึกดีขึ้น เพราะช่วยทำให้ลืมได้ไปชั่วขณะจริงๆ คนที่อกหักหลายคนเลยอาจพยายามทำตัวให้ยุ่งไว้ตลอดเวลา หรือบางคนที่ป่วยเป็นซึมเศร้า ก็กลบความเศร้าตัวเองด้วยการทำงานหนักๆ ไปเลย เพื่อที่จะได้เอาเวลาไปโฟกัสกับงาน ไม่ต้องมานั่งคิดฟุ้งซ้านจนอาการซึมเศร้ากำเริบ

24 ความจริงของ “ความเหงา” ในหัวใจเรา

เหงานะยอมรับเลย บอกใครเขาก็คงไม่มารับรู้ความรู้สึกเหงาแบบเราได้ คลีโอขอให้กำลังใจคนเหงาทุกคน และเล่าเรื่องความเหงาอีกครั้งกับ 24 ความจริงของ “ความเหงา” ในหัวใจเรานี่เลย เราผ่านความเหงากันมาแบบโชกโชนกันแล้ว ว่าจะเป็นเพื่อนรักอยู่ดีๆ หายไป เพื่อนแทงข้างหลัง เพื่อนแต่งงานไปหมด เพื่อนได้โปรโมทเงินเดือนสูงๆ แล้วเปลี่ยนสังคม เพื่อนอยู่กับลูกๆ ของเขา บางครั้งมันก้มหน้ากับตัวเองแล้วบอกตัวเองว่าแล้วเราล่ะ? “เหงาจัง” จริงๆ นะ คลีโอจับความจริงของความเหงา และวิธีรับมือความเหงามา 24 สิ่งนี้ อยากบอกว่า “คุณไม่ได้เหงาคนเดียวนะ” เรามาจับมือเหงาไปด้วยกันนี่ล่ะ 1. 8 ใน 10 ของกลุ่มเพื่อนสนิทบอกว่าเหงา ในกลุ่มเพื่อนมีทั้งเพื่อนที่สังคมเก่ง เพื่อนเงียบ เพื่อนรับฟัง บุคลิกไม่เหมือนกันเลย แต่ลึกๆ อาจจะล้วงกันไปไม่ถึงเพราะเกือบทุกคนมีความเหงาบางอย่างซ่อนอยู่ทั้งนั้น! 2. ใช้โซเชียล มีเดียแค่ “30 นาที” ก็พอนะ มีงานศึกษาทำกันออกมาเลยว่าโซเชียล มีเดียทำให้คนเหงาขึ้นได้ ก็เลยมีสรุปออกมาว่าในหนึ่งวันเล่นโซเชียล มีเดียให้เหลือเวลาเพียง 30 นาทีก็พอ 3. ความเหงา + งาน […]

20 ขนมที่ต้องลองให้ได้ สไตล์ อิ่มหมี’ s picks

20 ขนมที่ต้องลองให้ได้ สไตล์ อิ่มหมี’s picks ถ้าพูดถึงเมนูขนมใหม่ๆ เด็ดๆ ที่ต้องลองให้ได้ เราจะพุ่งไปเปิดเพจ อิ่มหมี ทันทีเลย เจ้าของเพจนี้คือ ปอม เขาคือเซียนเรื่องร้านอาหารและขนมแบบสุดๆ แค่ถามปอมว่าแถวนี้มีอะไรน่ากิน ปอมก็สามารถตอบได้ทันที โดยเฉพาะขนมนี่ไม่ต้องพูดถึง ร้านไหนที่ว่าเด็ด ร้านไหนที่ต้องโดน อิ่มหมีพาเราไปกินทุกร้าน วันนี้คลีโอเลยขอแชร์ 20 เมนูขนมสไตล์ อิ่มหมี’s picks ให้ทุกคนได้ลองไปตามกัน ไม่ว่าจะชอบขนมแนวไหน เพจนี้มีให้หมด แถมรีวิวละเอียดสุดๆ ทุกร้าน ลองเลื่อนอ่านกันนะ!




Women's Stories

30 กว่าปีที่รอกอดอุ่นๆ จากแม่…เคยคิดสั้นเกือบตาย วันนี้เธอได้แม่ที่อยากได้มาตลอดชีวิต



เพราะเราเชื่อว่าชีวิตของผู้หญิงทุกคนมีเรื่องราว และเรื่องที่ทำให้ใจสั่นสะท้านได้คงไม่พ้นเรื่องความรักของแม่และปมในวัยเด็ก เหมือนกับที่ หญิง-ณัฏฐณิชชา เอกอัครปุลพัชร์ ที่หัวใจเริ่มต้นกับความโดดเดี่ยว แต่จบลงได้ด้วยความอบอุ่น เรื่องทั้งหมดนี้ไม่ใช่โชคชะตา แต่สิ่งที่เธอตามหามานาน วันนี้หญิงได้คำตอบด้วยตัวเอง และรู้สึกถึงความรักจริงๆ ของแม่แบบไม่ตั้งคำถามในเวลา 30 กว่าปีที่รอคอยมา กุมหัวใจไว้ดีๆ ก่อนอ่านเรื่องราวของเธอไปด้วยกัน

“แม่ของหญิงมีลูกตั้งแต่อายุยังน้อย เราโตมาพ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่เด็กๆ เห็นภาพพ่อแม่ทะเลาะกันจนสุดท้ายเขาก็เลิกกัน พ่อแอบมารับเราไปเล่นบ้านย่าช่วงกลางวันตอนไปโรงเรียน แม่ก็มาแย่งคืนแล้วเขาจะทะเลาะกัน พ่อมาหาเรื่อยๆ ช่วง ป.3-4 ยังจำได้ว่าพ่อซื้อจักรยานให้แล้วเอามาวางไว้บนหัวสะพานหน้าบ้านที่เป็นคลอง เพราะบ้านอยู่ที่ฉะเชิงเทรา ยังจำแววตานั้นของพ่อได้ดี ภาพจำตอนเด็กของเราเลยคือ แม่ออกไปทำงานให้เราอยู่กับยาย หนึ่งปีจะเจอกัน 1-2 ครั้ง เรารอแม่หน้าบ้านทุกวัน มองไปที่เรือทุกลำเผื่อเขาจะกลับมา แล้วถ้าแม่มาเราจะร้องไห้ตาม ไปปีนต้นมะขามหลังบ้านให้แม่เอาเราไปอยู่ด้วย เราขาดความรักหนักมาก จน ป.4 แม่แต่งงานใหม่และพาเราไปอยู่ด้วยตอน ป.6 เรายิ่งเสียใจหนักมาก รู้สึกว่าตัวเองเป็นอากาศธาตุในบ้านนั้น เห็นแม่มีความสุขกับครอบครัวใหม่ แต่เราเหมือนอยู่ตัวคนเดียวในบ้าน”

ชีวิตของหญิงโตมาด้วยความกลัวแม่มาก “แม่จะตาขวาง ดุมาก ใส่เสื้อสั้นๆ หน่อยด่าเลย เราไม่เคยคุยกัน ไม่ใช่แม่ลูกที่ปรึกษากันได้ ตลอดช่วงมัธยมต้น รู้สึกบ้านไม่น่าอยู่ แม่ทำงานกลับดึก เราจะไม่สะดวกใจกับครอบครัวใหม่ของแม่ ถึงแม่กลับมา เรากับแม่ก็ไม่เคยพูดกัน แม่จะเลี้ยงด้วยเงินกับใช้วิธีด่า เพราะคิดว่าจะทำให้เอาลูกอยู่ กลัวลูกเสียคนอะไรแบบนี้”

…เลือกทางประชดให้แม่มาสนใจ

“ตอนมัธยมเรียนแย่ลงเลยจากประถมเราสอบได้ที่ 1 เราอยากทำตัวมีปัญหา แต่ใจลึกๆ ก็แอบคิดเอ๊ะ แล้วอนาคตจะทำยังไง เกิดเรียนจบไม่มีงานทำ เพราะชีวิตตอนนั้นไม่มีทางเลือกเหมือนสมัยนี้ ทุกคนต้องจบทำงานรับเงินเดือน เคยคิดอยากสูบบุหรี่ประชดแม่ แต่อีกใจก็แล้วสุขภาพแย่ลงล่ะ สูบแล้วไม่สวย แก่เร็ว เป็นมะเร็งหรือเปล่า ลังเลอย่างนี้ตลอด ในใจทุกข์มากเลยไม่อยากกลับบ้าน ไม่เคยมีรอยยิ้มทำให้ทุกวันนี้คิดว่าถ้ามีแม่เป็นเพื่อนที่คุยได้ เราคงไปได้ไกลกว่านี้ เราคงเป็นเด็กที่มีความสุข มั่นใจในตัวเอง เราโหยหาความรักมากจนทำให้รักครั้งแรกของเราแทบเป็นบ้าไปเลย เพราะต้องการความรักสุดๆ”

…วันที่ตัดสินใจจะไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว

“พอมัธยมปลายเราย้ายโรงเรียนใหม่แล้วเจอการเรียนที่หนักมาก สมัยนั้นยังไม่สนิทกับเพื่อนที่โรงเรียนนั้น ทะเลาะกับแม่ เรียนไม่รู้เรื่อง อยากไปหาพ่อ แต่ตอนนั้นพ่อเสียชีวิตไปแล้ว วันที่เกิดเรื่อง เราโดนฝ่ายปกครองด่ามา รู้สึกเฮิร์ทมาก ทั้งวันนั้นไม่ได้กินข้าวเลย กลับมายังทะเลาะกับแม่ พูดกับแม่ไปว่า ‘หนูคิดว่าพ่อตายแล้วแม่จะรักหนูมากขึ้น แต่แม่ก็แต่งงานใหม่ หลงคนอื่น’ เราเก็บกระเป๋าเตรียมออกจากบ้าน แต่แม่เอากุญแจมาคล้องไม่ให้ไป ปิดไฟทั้งบ้าน เราอยู่หลังบ้านตอนนั้นหยิบมีดขึ้นมา ลองกรีดแล้วรู้สึกเจ็บ เลยเทน้ำยาซักผ้ากับพวกน้ำยาปรับผ้านุ่มใส่เหยือกแล้วกระดกอึกๆๆ แบบไม่รับรสชาติ เชื่อมั้ยว่าท้องร้อนวูบทันที เราลงไปนอนกับพื้น อาเจียนออกมาจนพ่อเลี้ยงมาเห็น เขารีบเอาไข่ดิบตอกใส่ปาก พาขึ้นรถไปส่งโณงพยาบาล”

“ตอนนั้นลืมตาไม่ขึ้น รู้แต่เตียงเข็นไปเรื่อยๆ ได้ยินเสียงพยาบาลพูดกันแต่เราไม่มีแรง เขาสอดสายยางเข้ารูจมูก เจ็บมาก ล้างท้องดูดเอาที่เรากินออกมาแล้วใส่คาร์บอนเข้าไปอยู่หลายรอบ ตื่นเช้ามาเลือดออกมาเต็มไปหมด จนที่โรงเรียนรู้ข่าวทำให้ต้องย้ายมาอยู่โรงเรียนประจำ เพราะตอนนั้นไม่รู้จะไปทางไหน พอมาอยู่ประจำ แค่ได้กลิ่นน้ำยาซักผ้าจะคลื่นไส้เลย หลอนมาก โชคดีที่รอดมาได้ เรารู้ว่าแม่เสียใจมาก แต่แม่ไม่แสดงออก ซึ่งตอนนั้นเราคิดว่าแม่ไม่สงสารเราเลย”

หลังจากวันนั้นบรรยากาศในบ้าน แม่กับหญิงก็ไม่ดีขึ้นเลย หญิงกลายเป็นคนสองบุคลิก พออยู่ที่โรงเรียน เป็นคนเฮฮาบ้าบอ แต่พอกลับบ้านไม่เคยมีรอยยิ้ม “ช่วงเข้ามหาลัย เราก็เลือกไปเรียนไกลบ้าน กลับมาบ้านก็เหมือนเดิม แม่จะไม่เคยยิ้ม ไม่ค่อยคุย ตาขวางใส่ ไม่เคยชื่นชมอะไรเราเลย ช่วง 20 กว่าๆ เราก็กลับมาอยู่บ้าน แม่ก็ให้เงินใช้นะ เราไม่ได้ทำงานประจำอะไร ช่วยแม่ดูร้านขายของรับเหมาก่อสร้าง”

…พิสูจน์ให้แม่เห็นว่าเธอเป็นลูกที่ดีและเก่งได้

ความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับหญิงใช้เวลาเข้าหากัน ปรับไปเรื่อยๆ จนแม่เห็นว่าเธอเป็นลูกสาวที่จะคอยอยู่เคียงข้างแม่ได้จริงๆ “หญิงเพิ่งมาทำงานประจำตอนอายุ 29 ตลอดมาแม่ก็มีให้เงินบ้าง บ้านเราไม่ได้รวย พอมีพอใช้ แต่เราเป็นคนประหยัด อยู่ๆ ก็คิดว่าถ้าแม่ไม่อยู่จะทำยังไง เลยมาลองทำงานเกี่ยวกับวางแผนการเงิน ตั้งใจว่าจะทำให้สำเร็จ เรามีเงินให้แม่หลักแสน แม่งงมาก ในวันนั้นเรารู้สึกว่าอยากตอบแทนแม่ อยากดูแลเขา เราซื้อรถ ซื้อบ้านได้ เขาไม่เคยชมนะ แต่เรารู้ว่าเขาภูมิใจในตัวเรามาก”

…สิ่งที่ปลดล็อคในใจของเธอ

จากเด็กที่รู้สึกไม่เคยได้รับความรัก หญิงบอกว่าวันนี้เข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงเลือกเส้นทางชีวิตที่ผ่านมา และกลับมาคุยกันดีๆ เมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว เธอต้องใช้เวลาเพื่อเจอความรักของแม่มานานตั้ง 30 กว่าปี “แค่เรากลับมาย้อนคิดว่าแม่มีพี่น้อง 8 คน ยายก็เป็นคนแข็งๆ ห้วนๆ แม่โตมาในครอบครัวแบบนี้ แม่คงไม่รู้วิธีวางตัวหรือแสดงออกถึงความรัก และที่แต่งงานใหม่ เพราะแม่ในวัย 20 กว่าๆ ตอนนั้นถือว่าอายุยังไม่เยอะ เราเข้าใจเลยว่าแม่อยากมีครอบครัวที่สมบูรณ์ อยากมีความสุขสนุกสนาน แต่ด้วยความที่เรายังเป็นเด็กแยกแยะไม่ได้ กับพ่อเลี้ยงเองวันนี้เขาก็เลิกกับแม่ไปแล้ว จากที่ไม่ค่อยถูกกับเขา ตอนนี้เราก็พาเขาไปหาหมอบ้าง ช่วยดูแลกันไป”

ตอนนี้หญิงเองก็มีลูกและเป็นแม่ยุคใหม่ที่เปิดใจกับลูก แก้ไขวัยเด็กที่เคยขาดหายไป “ตอนนั้นแม่ก็คือแม่วัยรุ่นที่มีลูก เขารักเราแหละ แต่ยุคนั้นดันไม่มีเพจสอนแม่ๆ โดยคุณหมอต่างๆ ไงคะ เขาเรียนรู้จากการโตมาในวัยเด็กว่าต้องขู่ให้ลูกกลัว เขาไม่ผิดที่ไม่รู้ และเราเองไม่ผิดที่จะเกิดความรู้สึกน้อยใจตอนนั้น ตลอดมาถึงจะโกรธแม่ แต่เราก็ยอมแม่มาตลอด หญิงเชื่อว่าคนเราคิดดี ทำดี พูดดี เราถึงหลุดพ้นสิ่งต่างๆ มาได้ ตอนวัยรุ่นเราเคยไม่อยากอยู่กับแม่ แต่ทุกวันนี้เราทำห้องนอนให้แม่มานอน ไม่เคยคิดจริงๆ ว่าจะมีวันนี้ แม่กลายเป็นคนที่ให้กำลังใจ พอเรามีลูก เราเข้าใจแม่มาก เราอ่านข้อมูลเลี้ยงลูกมาเยอะ เลยเข้าใจว่าตอนแม่เป็นเด็กอาจจะขาดมากกว่าเราอีก ตอนนี้เรารักแม่กับลูกของเรามากที่สุดในชีวิต”

ถึงแม่จะไม่ได้ชื่นชมความสำเร็จวันนี้มากมายที่หญิงสามารถมีทุกอย่างที่ทำให้ครอบครัวสุขสบาย แต่คุณแม่คงภูมิใจในตัวลูกคนนี้มาก ตอนนี้กลายเป็นคู่แม่ลูกที่รับฟังกันและกัน ปรับตัวเข้าหากัน เป็นช่วงเวลาดีๆ ที่รอคอยมาตลอดชีวิต ทุกสัปดาห์เธอคิดแต่ว่าจะพาแม่ไปกินของอร่อย อยากพาไปเที่ยวที่ดีที่สุด อยากให้แม่มีความสุข “ชีวิตตอนเด็กเราอาจดูน่าสงสารนะ แต่แม่ก็คงไม่อยากเป็นแบบนั้นหรอก หญิงแค่อยากบอกแม่ว่าหญิงคิดถึงแม่คนนี้ที่เป็นกำลังใจให้เรามาตลอด เราโตและมีลูกแล้ว เราจะไม่ให้เขาเป็นห่วง เราเชื่อว่าความเป็นลูกสาวจะทดแทนบุญคุณให้พ่อแม่ได้ด้วยการดูแลตัวเอง ต้องยืนหยัดด้วยตัวเองให้ได้ หญิงรักแม่มากนะคะ”

More