ความน่าผิดหวังอย่างหนึ่งที่งานวิจัยของสมาคมจิตวิทยาของอเมริกาได้ทำมาคือคนเราชอบมองข้ามว่าการใช้เวลานั่งคิดอะไรคนเดียวไปเรื่อยๆ ว่าเป็นความน่าเบื่อไม่มีประโยชน์ ทั้งที่จริงๆ แล้วมนุษย์มีความสามารถที่จะเป็นหนึ่งเดียวกับความคิดของตัวเองได้ ซึ่งในงานวิจัยพบว่าคนเราจะไม่ค่อยเพลิดเพลินกับสิ่งที่คิดในหัว เลยทำให้ว่างไม่ได้ ต้องง่วนกับการเล่นมือถือ เปิดหนังดู ทำตัวเองให้ดูยุ่งๆ มากกว่าจะนั่งคิดกลับมามองตัวเองและจินตนาการไปเรื่อยๆ ในแต่ละวัน
เริ่มจากการถามคนว่าพวกเขาจะรู้สึกยังไง ถ้าให้นั่งอยู่คนเดียวปล่อยตัวเองไหลไปกับความคิดนาน 20 นาที แบบไม่ต้องนั่งดูโซเชียล ดูแอปใดๆ ในมือถือ นั่งอ่านหนังสือ หรือเดินไปไหน แล้วให้คนที่มาทดลองได้ลองนั่งเอนจอยไปกับความคิดดู ผลออกมาว่าทุกคนไม่คิดเลยว่าการได้นั่งอยู่กับตัวเองเงียบๆ จะมีความสุขได้ขนาดนี้ โดยทุกคนจะนั่งในบรรยากาศที่ต่างกันด้วยไม่ว่าจะเป็นห้องประชุมโล่งๆ หรือในเต็นท์มืดๆ มองไม่เห็นอะไร พวกเขาได้นั่งอยู่กับความคิดนานตั้งแต่ 3 นาทีถึง 20 นาทีเลย และทุกคนมีความฟินอย่างที่ไม่เคยพบมาก่อน
คนเราจะเสียโอกาสที่จะได้ทบทวนเรื่องต่างๆ คนเดียว เพราะมัวแต่ทำอย่างอื่น นั่นเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมาก เพราะขนาดนักวิจัยยังบอกว่าการปล่อยให้ใจได้ล่องลอยออกพาเราไปในเรื่องต่างๆ ก็มีข้อดีช่วยให้แก้ปัญหาบางอย่างที่ติดค้างมานาน อยู่ๆ เราก็รู้สึกให้อภัยคนที่มีเรื่องติดค้างได้อย่างโล่งๆ ความครีเอทีฟมาตอนที่เราไม่ตั้งใจและในที่สุดอาจเจอความหมายของการใช้ชีวิตเลยก็ได้ แต่เราไม่เคยมีเวลานึกถึง บางครั้งเราก็หลีกเลี่ยงที่จะพบความสุขด้วยตัวเอง
ถึงทุกความคิดอาจไม่ใช่เรื่องที่ดีเสมอ แต่เราควบคุมความคิดได้ เมื่อไหร่ที่ความคิดแย่ๆ เข้ามาค่อยๆ กรองเอาแต่เรื่องที่ยกระดับให้ใจสูงขึ้น แล้วเราจะเจอกับความสงบสุขและรักกับการได้อยู่กับตัวเองมากขึ้นจริงๆ
