Solne คลินิกบิวตี้ที่รักตั้งแต่สัมผัสแรก เรียบง่าย ใส่ใจ ละเมียดที่สุด!

ถามพี่เอ๋บอกอคลีโอว่า ตอนนี้ชอบบิวตี้ คลีนิกอะไรที่สุด พี่เอ๋บอกว่าต้อง SOLNE เลย ปกติพี่เอ๋ไม่ค่อยทำหน้าอะไรนะ เลยอยากรู้ว่าซอล์นดียังไง พี่เอ๋เลยเขียนมาให้ โหววว ละเมียดจนต้องตามๆๆๆ เท่านั้น! เอาจริงๆ ปกติไม่ค่อยทำอะไรกับหน้าเท่าไหร่ ไม่ฉีด ไม่อัลเธอร่า เวลาคนชวนไปทดลองบิวตี้ดีๆ ก็จะขอแค่นวดหน้า แล้วก็เชื่อด้วยว่านวดหน้าดีๆ น่ะ หน้ายก หน้าเด็กลงได้จริง ล่าสุดคลินิกที่รักๆๆๆๆ เลยก็คือ Solne ซอล์นอยู่ที่ตึกมหานคร ความรู้สึกแรกคือซอล์นมีกลิ่นอายเกาหลีที่หรูเล็กๆ และสบายมาก ซอล์นหอม ผ่อนคลาย และพลังงานนุ่มนวล เจอกับคุณชิ้น-ณัชพล แซ่ตั้น ฟาวเดอร์ที่ยังหนุ่มมากๆ กับน้องที่ฟรอนท์ ความเย็นสบายของทุกคน ก็ทำทุกสิ่งในใจโทนดาวน์ลงทันที “อยากให้ที่นี่เป็นที่ที่ได้เข้ามาพักผ่อน เข้ามาแล้วปรับโลกรอบตัว ให้ออกไปแล้วมั่นใจขึ้น” คือคำอธิบายความเป็นซอล์นจากคุณชิ้น ซอล์นมีแสงเดย์ไลท์ล้อมรอบ โทนสีเบจไล่ไปจนน้ำตาลของซอล์น คือเฉดสีผิวของทุกคนในความหมายของซอล์น ต้อนรับด้วยความนุ่มนวลของพนักงาน เครื่องดื่ม ช็อคโกแลตที่จัดวางมาประหนึ่งว่าเราสำคัญที่สุด ซอล์นทำให้เรารู้สึกว่ามีใครกำลังดูแลเราอยู่ จนเราเปิดประตูของกายและใจ พร้อมรอรับทุกสัมผัสจากซอล์น ซอล์นดูแลผิวหน้าตั้งแต่ระดับทรีทเมนท์ สปา ปัญหาสิว ยกกระชับ  จัดการจุดด่างดำ […]

เที่ยวแบบไม่มีไฟฟ้า ไม่มีสัญญาณ เหม่อล้างใจมองแต่แม่น้ำ แพที่ River Kwai Jungle Rafts กาญจนบุรีเท่านั้น!

ความดิบของธรรมชาติที่เรียบที่สุด อยู่แบบไม่มีไฟฟ้า ไม่ต้องใช้โทรศัพท์ นั่งเหม่อมองแม่น้ำล้วนๆ ที่สุดแห่งแพที่ River Kwai Jungle Rafts กาญจนบุรี ที่นี่ล้างทุกอย่างออกจากใจเราได้ราบคาบ!! ไม่คิดว่ามานอนแพแค่ 1 คืนกับความไม่มีอะไรเลยของที่นี่ จะทำให้เราติดความดิบของธรรมชาติ และโทนดาวน์ทุกสิ่งได้ถึงเพียงนี้ River Kwai Jungle Rafts อาจเป็นสถานที่ในฝันของชาวต่างชาติก็จริงนะ แต่กับสาวชาวเมืองที่ใช้โทรศัพท์ตลอดเวลา โหยหาอาหารดีๆ รักในความเย็นของห้องแอร์ ดู Netflix ต้องไปคาเฟ่ ฮอปปิ้ง ใครมาที่นี่อาจต้องใช้เวลาทำใจหนักๆ เลย ที่นี่ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีสัญญาณ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกแบบที่เรามี มาอยู่ที่นี่ต้องรับความดิบให้ได้ มีสายน้ำเป็นเพื่อนเท่านั้น ที่นี่เป็นแพลอยน้ำในกาญจนบุรีแถวๆ ไทรโยค แพ้นี้สร้างเป็นแพแรกของเมืองกาญจน์ สร้างมาตั้งแต่ปี 1976 สร้างโดยชาวฝรั่งเศส และมีชุมชนชาวมอญขับเคลื่อน เป็นแพที่เป็นที่รู้กันว่ามาที่นี่จะได้รับแต่ความดิบที่ใกล้เคียงธรรมชาติที่สุด บอกเอาไว้ชัดว่าไม่มีไฟฟ้าใช้นะ แปลว่าตอนกลางคืนเราจะอยู่ในความมืดสนิท แม้แต่เข้าห้องน้ำก็ไม่มีไฟ สิ่งที่แพนี้มีให้ก็คือตะเกียงน้ำมันตั้งไว้ข้างหน้าห้อง กับตะเกียงหลอดไฟสีขาวที่มีแสงไม่มากนัก แล้วก็ไฟฉายเล็กๆ แค่นั้นเลย ที่นี่คือหัวใจของชาวมอญในกาญจนบุรี ชาวมอญจะทำงานที่นี่ ดูแลที่นี่กัน มาถึงแพเราจะเห็นสาวมอญกับผ้าซิ่นป้ายแป้งผัดหน้าทานาคา หนุ่มมอญใส่โสร่งหน้ามนออกมาต้อนรับ […]

Smur Cafe เสมอคาเฟ่ บ้านหลังเล็กๆ ที่เรากลับไปพักใจ “เสมอ”

“ถ้าเรามีที่ให้พักใจ ให้เพื่อนแวะมาหาเสมอ เป็นที่ที่อบอุ่นเหมือนอยู่บ้านก็คงจะดี” นี่คือความคิดก่อนที่พวกเขาจะเปิดคาเฟ่ที่ชื่อว่า smur cafe (เสมอ) ที่อยากทำให้คาเฟ่นี้เป็นเหมือนบ้านหลังเล็กๆ ที่กลับมาพักใจได้เสมอ จากกลุ่มเพื่อน 5 คนที่โคจรมาเจอกันจนรวมตัวและสร้างคาเฟ่นี้ขึ้นมา เสมอ คาเฟ่ เกิดการการโคจรมาเจอกันของ ปัน ซินเซีย แพม บาส และแอมเม่ รวมตัวกันและสร้างคาเฟ่นี้ขึ้นมา โดยทั้งหมดเริ่มมาจาก “ปัน” ที่ชอบดื่มกาแฟอยู่แล้ว ประกอบกับก่อนหน้านี้ที่เคยทำร้านแกแฟ specialty มาก่อน ทำให้เขาได้ซึมซับและเรียนรู้วิธีการทำกาแฟอย่างละเอียดตั้งแต่ขั้นตอนแรก และความชอบในกาแฟของปันก็เพิ่มมากขึ้น ปันเลยอยากหาเพื่อนที่มีความสนใจเรื่องกาแฟมาเป็นของตัวเองด้วยกัน ปันจึงเริ่มจากการชวน “ซินเซีย” ที่เป็นแฟนมาก่อน ตามมาด้วย “แพม” น้องสาวของปัน และ “บาส” ที่เป็นแฟนแพม และคนสุดท้ายคือ “แอมเม่” ซึ่งเป็นเพื่อนของแพม การรวมตัวกันของ 5 คนนี้จึงไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์แบบกลุ่มเพื่อนทั่วๆ ไป แต่มีทั้งเพื่อน แฟน พี่น้อง อยู่ในนี้ ซึ่งทำให้พวกเขาเข้าใจกันในทุกรูปแบบ  Smur Cafe บ้านหลังเล็กๆ ที่เรากลับไปพักใจ […]




Series

Reply1988 คือความรู้สึกบางอย่างในใจที่เราจะโหยหาเมื่อเวลาผ่านไป



Reply1988 เป็นหนึ่งในซีรี่ส์ที่คนดูซีรี่ส์เกาหลีส่วนใหญ่จะจัดอันดับให้ติดหนึ่งใน 5 ซีรี่ส์ที่ดีที่สุดตลอดกาล ความสัมพันธ์ยาวนานของคน 5 ครอบครัวในซอยซังมุนดง ที่ต่างมีลูกเป็นเพื่อนเล่นกันมาแต่เด็กจนโต เหล่าแม่ๆ ก็สนิทกัน ทุกบ้านรู้เรื่องกันและกันตามสไตล์บ้านใกล้เรือนเคียง

และเหล่าคนดูอย่างเราก็ต่างมองเห็นตัวเองในหลายคาแรคเตอร์Reply1988 ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เกิดในปี 1988 หรือเป็นเด็กมัธยมในปี 1988 แต่เราจะสามารถเชื่อมโยงชีวิตตัวเองกับเนื้อหาในซีรี่ส์ได้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

[คอนเทนต์นี้อาจมีสปอยล์ เหมาะกับคนที่เคยดูแล้ว]

“ตอนที่ลูกๆ เกิด พ่อก็เพิ่งจะเคยเป็นพ่อครั้งแรกเหมือนกัน”

Reply1988

ไม่มีใครรู้มาก่อนหรอกว่า เป็นพ่อต้องเป็นแบบไหน เป็นแม่ต้องเป็นแบบไหน พอมีลูกคนแรก พวกเขาก็ต้องเรียนรู้มันไปพร้อมๆ กับเลี้ยงลูกคนแรก และอาจจะคนต่อๆ ไปตามเรื่องตามราวเท่าที่ทำได้ตอนนั้น ลูกคนกลางเลยมักจะกลายเป็นลูกที่น้อยใจเก่ง แต่มันไม่ใช่เพราะไม่สำคัญหรือพ่อแม่รักลูกไม่เท่ากัน พวกเขาก็แค่กำลังพยายามที่จะทำให้ดีที่สุด เท่าที่จะทำได้

Reply1988

ผู้ใหญ่ไม่ใช่ไม่เจ็บปวด

Reply1988

แต่ยิ่งโตก็ยิ่งต้องทำเป็นเข้มแข็งให้เก่ง เพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะแสดงความอ่อนแอออกไปให้คนอื่นเป็นห่วง ถ้ายังไหวก็อดทนไว้เถอะ เมื่อไหร่ที่ไม่ไหว ก็ค่อยปล่อยมันออกมา ทั้งน้ำตาและความเสียใจ พังทลายสักครั้งก็ไม่ได้ดูอ่อนแอซะหน่อย ผู้ใหญ่ก็มีความเจ็บปวดในแบบของพวกเขา ไม่ต้องรอให้หกล้ม บางครั้งแตกสลายได้เหมือนกัน 

แม่ก็คือแม่

Reply1988

“แม่จะเป็นคนที่เราคิดถึงเสมอ ไม่ว่าท่านจะอยู่หรือจากเราไปแล้วก็ตาม” ไม่ว่าจะแม่ของคนที่จากเขาไปตั้งแต่เด็กอย่าง แท็ก หรือแม่ที่เพิ่งจากไปในวัยชราอย่างแม่ของดงอิล(พ่อด็อกซอน) แม่ว่าจะนานหรือไม่ แม่ก็ยังจะเป็นคนที่เราคิดถึงเสมอ

แม้แต่แม่ของซอนยอง(แม่ซอนอู)ที่อยู่ห่างกัน พอเธอต้องเผชิญหน้ากับปัญหาทางใจ แม่ก็คือที่พึ่งให้เธอได้ซบไหล่ร้องไห้ผ่านทางโทรศัพท์ หรือแม่โบราที่วิ่งออกไปกางปีกปกป้องลูกของเธอท่ามกลางสายฝน และแม้แต่พ่อของจองฮวานที่เฮฮาได้แม้ในจังหวะที่ผิดมากๆ พอถึงเกิดเขาก็เศร้าอย่างลึกสุดหัวใจ เพราะคิดถึงแม่ที่จากไปนานแล้ว

Reply1988

วันหนึ่งเมื่อลูกโตขึ้น

Reply1988

เราได้ยินประโยคนี้จากเหล่าพ่อแม่ในซีรี่ส์บ่อย “นี่ลูกโตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” ตอนเด็กๆ เราอาจจะไม่ได้ใส่ใจใครเลยนอกจากความรู้สึกของตัวเอง คอยตีกับพี่กับน้อง ขอของใหม่ๆ จากพ่อแม่เสมอ แต่พอถึงจุดหนึ่งที่เราเริ่มนั่งเฉยๆ และสังเกตว่าพ่อแม่แก่ขึ้นกว่าวันแรกที่เราเจอกันเยอะเลย ก็จะเริ่มให้ซัพพอร์ตพวกเขาในฐานะลูกคนหนึ่ง ให้ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ และทำให้เขารู้ว่าเรายังต้องการพวกเขาเสมอ แค่นี้เองที่อาจจะเป็นสายใยที่ยังคงเชื่อมความสัมพันธ์ฉันท์พ่อแม่ลูกเอาไว้

เพื่อนจะคอยประคับประคองเราไป ล้มก็ล้ม จะกลัวอะไร

Reply1988

ในวันที่พ่ายแพ้ ล้มเหลว อาจจะมีคนที่พยายามจะถนอมน้ำใจเรา กลัวเราจะเสียใจมากไปกว่าเดิม ไม่ยอมแตะต้องความรู้สึก ฝังกลบมันเอาไว้แล้วบอกแต่ว่าไม่เป็นไรนะ แต่เพื่อนจะไม่สนใจเราว่าเราแพ้หรือชนะมา เพราะมันจะไม่ต่างออกไป ยังไงเราก็คือเพื่อนคนเดิมที่เคยกินข้าวหม้อเดียวกันในวันเก่าๆ

ความรักบางทีไม่ใช่เรื่องของจังหวะเวลา

แต่ถ้ามัวแต่ลังเลทั้งที่มีโอกาสนับครั้งไม่ถ้วนก็ไม่อาจจะสมหวังได้ คนที่มุ่งมั่นตั้งใจและฮุคเข้าไปโดยไม่สนว่าโอกาสจะวนมาหรือไม่ สังเกตมาหลายเรื่องแล้วว่าพระรองมักจะเป็นสายแอบดูแล เก็บในใจ ลังเลว่าจะบอกหรือไม่บอกดี รอจังหวะเหมาะๆ ที่มาไม่ถึงสักที ทำให้เหล่าคนดูคอย #ทีมพระรอง อยู่เสมอ แต่ก็นั่นแหละ เราก็ยังเชื่ออยู่ดีว่า พระรองของเราจะได้เจอกับคนที่ ‘ถูกที่ ถูกเวลา’ และกล้าที่จะบอกรักในสักวัน

Reply1988

ขอบคุณ Reply1988 ที่ผันตัวเป็นซีรี่ส์ซัพพอร์ตหัวใจเราหลายๆ คน

ที่อดทนดูจนถึง 20 ตอนจนจบ และความจริงแล้ว Reply1994 และ 1997 ที่สร้างมาก่อนถึง 2 ซีซั่นก็เป็นซีรี่ส์ที่ทำให้เรากลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ได้เหมือนกัน ความสัมพันธ์ในครอบครัวที่ต่างยุคไปไม่กี่ปี แต่ก็มีเรื่องเล่ามากมาย ที่ชินวอนโฮและทีมของเขาตั้งใจจะสื่อผ่านซีรี่ส์หลายเรื่องที่ทำด้วยกัน จะยังคงให้ตำแหน่งหนึ่งในซีรี่ส์เกาหลีที่ดีที่สุดกับเรื่องนี้ต่อไป และจะเปิดดูเป็นรอบที่นับไม่ได้ไปเรื่อยๆ เลย

อ่านเรื่องราวอื่นๆ เพิ่มเติมได้ทาง CleoThailand หรือ FB: @CleoThailand

More