ความออฟของผู้ชาย 12 ราศี อะไรที่เขาขอไม่ทน คบเขาจะได้เดาทางกันถูก

เคยมั้ยคบใครไปสักพักแล้วถึงกับหลอน ตกลงเธอนิสัยแบบนี้จริงๆ หรือ? บอกเลยว่าคน 12 ราศีมีนิสัยและความชอบไม่เหมือนกัน มาดูกันว่าอะไรคือความออฟของหนุ่มแต่ละราศี การเข้าใจบุคลิก นิสัยใจคอของคนแต่ละราศี จะทำให้เรารู้จักธรรมชาติของเขา และรู้ว่าพอมีความสัมพันธ์กับพวกเขา เราจะเข้าใจเขาได้ยังไงบ้าง และความเป็นคนแต่ละราศีจะมีอิทธิพลต่อแพชชั่น ความต้องการของเขายังไง ทั้งหมดก็เพื่อจะให้เราได้มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง มีความหมายต่อกัน ดีงามต่อกันนั่นเอง มาดูกันเลยนะ “ความออฟของคน 12 ราศี” มีอะไรบ้าง ราศีเมษ (20 มีนาคม – 19 เมษายน) ชาวเมษมีธรรมชาติของคนทะเยอทะยาน พวกเขาพุ่งหาความท้าทายในชีวิต ถ้าเขาอยู่กับใครที่เฉื่อยๆ จะมีผลทำให้เขารู้สึกออฟได้ พวกเขาต้องการความตื่นเต้น ความสัมพันธ์ที่คาดเดาได้เกินไป จะทำให้พวกเขาเบื่อ ถ้ามีความสัมพันธ์กับชาวเมษ แล้ววิถีเดิมๆ โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง บอกเลยว่าอาจมีเมินกันเหมือนกันนะ ชาวเมษเขาต้องการคู่แมทช์ที่มีพลังงานค่อนข้างมีชีวิตชีวา สนใจค้นหาอะไรในชีวิตไปเรื่อยๆ ถ้าความสัมพันธ์นั้นชวนให้เขาเหมือนอยู่ในแอดเวนเจอร์ ก็จะดึงโฟกัสของเขาได้ได้ดีเลย ราศีพฤษภ (20 เมษายน – 20 พฤษภาคม) ความมั่นคง และความสม่ำเสมอคือสองสิ่งที่ชาวพฤษภถือเป็นคุณค่าของชีวิตเลยทีเดียว พวกาเขาไม่ไหวกับอะไรที่ไม่สม่ำเสมอมาก เขาจะรู้สึกไม่ปลอดภัย คู่ของเขาที่ชอบสร้างดราม่า หรือชอบเปลี่ยนแปลง […]

มั่นใจรับซัมเมอร์กับผิวสะอาดอ่อนโยน ไร้กลิ่นกายนาน 12 ชั่วโมง!

“ช่วงเวลาที่ได้อาบน้ำ” กลายเป็นโมเมนท์ดีๆ ของสาวทำงานทุกวันในการรีเฟรชตัวเองให้รู้สึกสะอาดเต็มที่  ไม่ต้องกังวลกับความสกปรกที่เราไปเจอมา ฤดูร้อนกำลังจะมาถึง อากาศร้อน เหงื่อไคล สิ่งสกปรกและมลภาวะต่างๆ เข้ามาปะทะทุกวัน ต้องเลือกครีมอาบน้ำที่เข้าใจผิวที่สุด เพื่อดูแลทำความสะอาดและปกป้องผิวจากแบคทีเรียอย่างเป็นธรรมชาติ อ่อนโยน และไม่ทำให้ผิวแห้ง วันนี้คลีโอได้เจอคู่แท้ที่ใช่กับ “ครีมอาบน้ำ Protex สูตรผสานแฟลกซ์ซีด ออยล์” ชาวคลีโอเลิฟจนต้องขอมอบมงให้เป็น Shower Cream Selected by CLEO เลยทีเดียว เพราะอาบแล้วผิวนุ่ม คงความชุ่มชื้นแบบผิวไม่แห้ง มีส่วนผสมจากธรรมชาติคอยดูแลให้สะอาด กลิ่นหอมติดผิว สดชื่นทั้งวัน เป็นกลิ่นที่ผู้หญิงหรือผู้ชายใช้ก็มีความสุขแน่นอน ถึงเวลา Refreshing Time อย่างแท้จริง!ไม่ว่าวันทำงานหรือออกไปเที่ยวสนุก สาวๆ ต้องเจอความเหนียวเหนอะหนะ ความไม่สบายตัวมากแค่ไหน ให้ครีมอาบน้ำ Protex ช่วยดูแลเถอะ เพราะนี่คือโฉมใหม่ที่มี 4 เหตุผลของการที่คลีโอยกให้เป็นเดอะเบสท์ของครีมอาบน้ำตอนนี้ที่ผิวต้องการ… 2. มีส่วนผสมของสารสกัดจากธรรมชาติ Flaxseed Oil หรือน้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ อยู่ในทุกสูตรของครีมอาบน้ำ Protex ซึ่ง Flaxseed Oil เป็นธัญพืชจากธรรมชาติ […]

เลือกกันแดดกันใจ…เตรียมเที่ยวตั้งแต่ต้นปีให้กลับมาผิวยังไบร์ทอยู่

2024 มาพร้อมคำสัญญาว่าจะปีนี้เราจะสวย ต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุด เพราะได้รู้แล้วว่าถ้ามัวแต่รอคนมารัก ไม่แน่ใจว่าเขาคนนั้นจะมากี่โมง คลีโออยากให้สาวๆ หันมาปกป้องหัวใจตัวเองและปกป้องผิวไม่ให้แดดแรงๆ มาทำร้ายเลยอยากเปิดวิธีการเลือกกันแดดที่ใช่ ใช้ยังไงให้ผิวกระจ่างใสได้ทั้งวัน เพราะบางวันดูเมฆเยอะอย่ามัวแต่อึมครึมคิดว่าไม่เป็นอะไร แต่ยูวีพุ่งเข้ามาทำร้ายผิวฉ่ำๆ ยิ่งใจเหงาๆ แบบนี้ เตรียมตัวออกไปเที่ยวไม่พักกันดีกว่า จะทริปไปต่างประเทศหรือปีนเขา ดูทะเล work-life balabce ไม่หยุด วันนี้จะมาแนะนำวิธีเลือกกันแดดทาหน้า ให้คุณได้รู้ว่าความรักผิวตัวเองแบบไม่ต้องรอใครน่ะ มันคุ้มค่าที่สุดแล้ว คุณสมบัติของผลิตภัณฑ์กันแดดทุกเช้าทุกทริป ถ้าอยากจะเลือกครีมกันแดดทาหน้าที่เหมาะกับชีวิตสาวทำงานและสาวนักเที่ยว ก็ควรจะให้มีคุณสมบัติดังนี้นะ วิธีทาครีมที่ปกป้องผิวได้ชัวร์ตลอดวัน! Tips อื่นๆ ให้เจอกันแดดที่ใช่…ใช้แล้วมั่นใจได้ชัวร์ คลีโอพบแล้วครีมกันแดดกันใจที่ขาดไม่ได้ทุกเช้า พกไปด้วยทุกทริป! เจ็บมาเยอะ ผิวไหม้มาก็บ่อย เลือดตัวแม่เรื่องกันแดดเลยยอมไม่ได้ ต้องมาบอกถึงครีมกันแดด ที่ลองใช้แล้วเลิฟจริง เหมาะกับทุกวันที่ไปทำงาน วันอยู่บ้านรวมทั้งวันเจอแดดไปทะเล ปีนเขาหรือฝ่าหิมะก็ยังต้องติดกระเป๋าไปด้วย ขอแนะนำ 3 ตัวนี้จากการ์นิเย่ ซึมไว บางเบาจริง มาดูทีละตัวเลยว่ามีอะไรบ้าง การ์นิเย่ ไบรท์ คอมพลีท ซุปเปอร์ ยูวี เอสพีเอฟ50+/พีเอ+++ เริ่มที่กันแดดไบรท์ คอมพลีท ซุปเปอร์ ยูวี […]

คลีโอพาเปิดความลับความสวยของสาวรัสเซีย ดูแลผิวอย่างไรในภูมิอากาศสุดขั้วขนาดนั้น!

ถึงเทรนด์การดูแลผิวและบิวตี้ตอนนี้จะยกให้กับเกาหลี ญี่ปุ่น แถบยุโรปหรืออเมริกา แต่ประเทศที่ขึ้นชื่อว่ามีผู้หญิงสวยระดับท็อปโมเดลอย่างรัสเซียมีวิธีการบำรุงผิวจากภายในสู่ภายนอกที่มีประวัติศาสตร์มาอย่างยาวนาน โดยเฉพาะการส่งต่อสารสกัดที่มีคุณค่าของชาวรัสเซียที่ทำให้รู้จักกับ “เห็ดแห่งความอมตะ” รวมทั้งเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าจึงมีการนำสารสกัดจากธรรมชาติมาเป็นส่วนผสมในแบรนด์ที่สาวรัสเซียใช้มายาวนานกว่า 28 ปี Siberian Wellness แบรนด์สกินแคร์ติดอันดับจากเมืองโนโวซีบีร์สค์  เราเคยได้ยินว่าคนรัสเซียจะเชื่อในการบำรุงผิวจากภายในตั้งแต่การชอบเข้าซาวน่าให้ความร้อนเปิดรูขุมขนเพื่อขับของเสียต่างๆ ออกมา เพิ่มการไหลเวียนในร่างกาย แต่การเลือกใช้สกินแคร์ของผู้หญิงรัสเซียเป็นส่วนหนึ่งของไลฟ์สไตล์สมัยใหม่ที่ต้องทำเป็นรูทีนทุกๆ วัน แบรนด์ที่คนรัสเซียเชื่อมั่นติดอันดับต้นๆ ในการนำส่วนผสมจากธรรมชาติจากทั่วดินแดนไซบีเรียทั้งสมุนไพร ดอกไม้ พืชนานาชนิดในชื่อ “Siberian Wellness” ที่มีต้นกำเนิดจากเมืองโนโวซีบีร์สค์ ใครที่ตามหาผิวกระจ่างใสจะต้องเลือกใช้ไลน์ผลิตภัณฑ์ที่ดังที่สุดอย่าง เอ็กซ์เพอรัลตา แพลตทินัม (Experalta Platinum) นี้ที่แก้ปัญหาอย่างตรงจุด ผิวกระจ่างใสจากความมหัศจรรย์ของสารสกัดลับจากเห็ด Reishi เพราะทุกโปรดักท์ในกลุ่ม Experalta Platinum ดูแลผิวครบจบทุกความต้องการด้วยการนำนวัตกรรมขั้นสูงที่มีความปลอดภัย ดึงประสิทธิภาพต่างๆ ออกมาเพื่อให้ได้พบกับผิวเรียบเนียน กระจ่างใสที่มีส่วนผสมซึ่งสกัดจากสมุนไพรหายากในการดูแลและฟื้นฟูผิวในสไตล์ชาวไซบีเรียน แล้วยังช่วยป้องกัน ลดเลือนริ้วรอย และเสริมการสังเคราะห์คอลลาเจน หัวใจสำคัญของ Experalta Platinum มาจาก “เห็ด Reishi” ที่เชื่อและบอกต่อกันว่าเป็นเห็ดแห่งความเป็นอมตะจากภูเขาอัลไตในตำนาน กับคุณสมบัติช่วยสร้างเซลล์ผิวใหม่ มีสารต้านอนุมูลอิสระและต้านความแก่ก่อนวัยนานถึง 2,000 ปี การทำงานสุดล้ำในผลิตภัณฑ์จะส่งผ่านโมเลกุล X50 […]




Love

“ร้านตัดผม” เรื่องสั้นจาก พิม ดำรงศักดิ์ – CLEO Writer’s Room



        ฉันนึกว่าเมื่อเวลาผ่านไป ฉันก็จะรู้สึกธรรมดากับเขาได้ แต่แล้ว…มันช่างเป็นเรื่องน้ำเน่าสิ้นดีที่จะบอกว่า  หัวใจไม่เคยเชื่องมากพอเท่ากับที่เราอยากให้เชื่อง  โดยเฉพาะกับใครคนหนึ่ง – -คนที่ทำให้เราพร่ำเพ้อถึงโลกของกวี

เธอจะทำยังไงเมื่อผู้ชายที่เธอหลงใหลคลั่งไคล้เขาแทบเป็นแทบตาย คนที่ทำให้เธอต้องหัดนั่งสมาธิเพื่อระงับความฟุ้งซ่าน คนที่ทำให้เธอหลงใหลการมองดูดาว คนที่ทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่ใกล้ ๆ คนที่เธอนึกอยากบูชาเขาไปจนชั่วฟ้าลับและดินกลบหน้า คนที่เธอคิดถึงเขาทุกวินาที

เขามาหาเธอในคืนที่เธอกำลังทำใจว่าอีกไม่นานเขาจะจากไป

ไม่ต้องมีข้ออ้างอะไรอีกแล้ว มีเพียงคำพูดตรง ๆว่า คืนนี้ผมนอนที่นี่ได้ไหม

ต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหน ต้องเข้มแข็งแค่ไหน ต้องหัดมองโลกในความเป็นจริงเพียงใด

เธอจึงสามารถทำเป็นไม่ได้ยินคำนี้

ถ้าฉันชอบเขาน้อยกว่านี้ก็ดี เธอได้แต่คิดอย่างนั้น ฉันจะได้ไม่ต้องมานั่งจดจำทุกรายละเอียด  การค่อย ๆสลักเขาให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์ในชีวิตจะทำให้ฉันไม่สามารถอยู่ต่อไปได้ เพราะเขาจะต้องเป็นอนาคตของฉัน เขาจะเป็นแค่ภาพของอดีตไม่ได้

เช้าวันต่อมาเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเขาจากไปแล้ว เธอเริ่มเห็นความหมายของเพลง  I Will Remember You ที่ร้องด้วยน้ำเสียงเศร้าซึ้งของ Sarah McLachlan เด่นชัดขึ้น

เขายืนอยู่ตรงนั้น ดูผ่อนคลายกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น   ร่างที่ใส่กางเกงขาสั้นธรรมดาและเสื้อยืดกลางเก่ากลางใหม่ ปกติเวลาเจอกัน เขามักอยู่ในชุดเรียบง่ายแต่ก็เป็นทางการ ร่างสูงใหญ่และกล้ามเนื้อแน่นนั้น ทำให้ฉันหวั่นไหวได้เสมอ ทุกครั้งที่เจอกัน หัวใจฉันเต้นแรงเหลือเกิน อาการอย่างนี้ทำให้ฉันทั้งรู้สึกเศร้าและดีใจไปพร้อม ๆกัน        

เขาเคยชวนฉันมาเที่ยวบ้านที่เป็นร้านตัดผมหลายครั้ง แต่ฉันไม่เคยมา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรฉันถึงไม่มีความกล้าหาญมากพอที่จะมา แต่หลังจากบทสนทนาว่าด้วยความฝัน ความคับแค้นใจของเราสองคนในบาร์สไตล์โมเดิร์น  กับเบียร์สดสองเหยือก บุหรี่หนึ่งซอง และอาการเมาหัวทิ่มเมื่อวาน ฉันก็จำได้ถึงความรู้สึกตกหลุมรักเขาอีกครั้ง ง่ายอย่างนั้นเลย วันรุ่งขึ้นฉันก็ตัดสินใจมาหาเขาที่บ้าน

        ฉันไม่ใช่คนติดบุหรี่ แม้ขณะที่อยากสูบแทบตายก็ยังดูประดักประเดิด  วานนี้ เมื่อเห็นเขาสูบบุหรี่และควันสีขาวลอยฟุ้งวนอยู่ในอากาศ ความครึ้มอกครึ้มใจทำให้ฉันร้องขอบุหรี่จากเขา เขายื่นบุหรี่ให้ฉัน เมื่อฉันสูบมันเข้าไปเต็มปอด เขาก็ยื่นมือมารับบุหรี่คืน แล้วอัดเข้าไปเต็มปอดเช่นกัน จากนั้นก็ส่งคืนมาให้ เราสูบบุหรี่มวนเดียวกัน มวนแล้วมวนเล่า แล้วฉันก็นึกถึงความฝันสีขาวที่ไม่เคยหายไปไหน

        อาการตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ไม่เหมือนการตกหลุมรักครั้งไหนที่ฉันเคยรู้สึกมาก่อน เหมือนโลกไม่ใช่ทัศนียภาพที่เคยเป็น เหมือนร่างของฉันกลายเป็นละอองดาวบนฟากฟ้า  เหมือนวันคืนเป็นเพียงชื่อขับขานแต่ไม่เคยมีอยู่จริง

ทำไมหัวใจบางคนถึงได้อ่อนไหว เปราะบางเกินไป เบื่อแสนเบื่อที่ต้องเป็นคนอย่างนี้ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้สักนิด เธอไม่ได้อกหักแต่เธอก็อยากตัดผม เพราะอยากให้ตัวเองยึดติดกับสังขารน้อยกว่านี้ เธอไม่เคยตัดผมสั้นขนาดนี้มาก่อน หน้าตาเธอแปลกไป เป็นรูปลักษณ์ของผู้หญิงที่ค้นหาตัวเองไม่เจอ เธอตัดผมไม่ได้เข้ากับตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่เธอก็ไม่เศร้าเพราะไม่มีประโยชน์อะไรที่จะทำให้ตัวเองดูดี

เพราะเขาจากไปแล้วจริงๆ

เธอกรอกเบียร์อาซาฮีเย็นเจี๊ยบเข้าปาก ปลิวว่อนไปยังดินแดนที่ไม่รู้จัก นึกถึงวันแรกที่เจอกัน วันนั้นเขานั่งตรงข้ามกับเธอบนโต๊ะประชุมที่มีคนราว 10 กว่าคน เธอมาเป็นคนสุดท้าย ไม่รู้ทำไมที่ว่างที่เดียวจึงต้องเป็นตรงกันข้ามเขา เธอมองหน้าเขา เขามองหน้าเธอ เธอปล่อยมุกทุเรศ ๆ ออกไป เขาหัวเราะตาหยี

        ตลอดเวลาที่ทำงานด้วยกัน เธอไม่เคยนึกชอบเขาเลย ทั้งสองพูดคุยกันนับคำได้ เธอไม่ได้หยิ่งแต่ไม่เห็นประโยชน์ในการรู้จักกันแค่สั้น ๆ มีบางวันที่เธอหยิบสมุดจดเบอร์โทรศัพท์ของเขาขึ้นมาดู แล้วตัดสินใจโทรไปหาคนอื่นในทีมแทน เขาน่าสนใจเกินไปจนไม่น่าอยู่ใกล้ ๆ เธอคิดขึ้นในวันหนึ่ง

        ก้าวลงจากรถแท็กซี่ ฉันก็เจอแม่ของเขา แม่ที่เขาพูดถึงบ่อย ๆในเรื่องสั้นที่เขาเขียน แม่ที่เป็นช่างเสริมสวย  เขาเคยเขียนไว้ว่าลีลาการไดร์ผมของแม่เหมือนวาทยากรที่กำลังควบคุมวงออเคสตรา เขาถอดแบบจากแม่มาไม่มีผิด  ทั้งจมูก ตา และปาก  ฉันนึกถึงความเชื่อโบราณที่บอกว่า ลูกชายเหมือนแม่มักจะอาภัพ ไม่หรอกน่า ความเชื่อนี้ใช้กับเขาไม่ได้เสียหน่อย เขาบอกฉันว่า เขาเป็นชนชั้นล่างที่ไต่เต้ามาเป็นชนชั้นกลางเพราะการศึกษา แปลกดี ฉันไม่เคยได้ยินคนหนุ่มอายุ 20 กว่า ๆ เท่าเขา ที่พูดถึงเรื่องชนชั้นอย่างจริงจัง แล้วยังมีภาพลักษณ์ที่น่าดึงดูดได้ขนาดนี้มาก่อนเลย

        แล้วฉันก็กลับมาเป็นสาวน้อยไร้เดียงสาที่ทำตัวไม่ถูกในบ่ายวันนั้น

        แม่ยิ้มให้ฉันอย่างอ่อนหวานพลางออกตัวว่าต้องให้ฉันรอเสียหน่อย เพราะกำลังมีลูกค้ามาใช้บริการ  เราสองคนจึงได้หลบไปอยู่ในห้องนั่งเล่น  ตอนนั้นเอง บ่ายวันนั้นเอง ฉันก็ได้เห็นตู้หนังสือของเขา  สิ่งที่ฉันสงสัยเมื่อปีที่แล้วค่อย ๆถูกคลี่คลายอย่างแช่มช้า  คำถามที่วนเวียนอยู่ในหัวว่าทำไมฉันถึงได้ตกหลุมรักเขาเหมือนคนกำลังเมายาได้ขนาดนี้   ขณะที่ค้นพบว่าเขาอ่านหนังสือเล่มเดียวกับที่ฉันอ่าน เขาชอบนักเขียนคนเดียวกับที่ฉันชอบ ฉันก็ตกหลุมรักซ้ำแล้วซ้ำอีก ครั้งแล้วครั้งเล่า อีกครั้งและอีกครั้ง เหมือนคนโง่ ๆไร้พิษสงที่ถูกทำให้โง่หนักขึ้นไปอีกด้วยรักที่ไม่อาจเป็นไปได้

        ด้วยการอ่านหนังสือที่ไม่ค่อยมีคนรู้จักเล่มเดียวกัน  โลกเหมือนหดตัวเล็กลงและฉันก็คิดไปเองว่าเราเกิดมาเพื่อที่จะเติมเต็มกัน  แต่เมื่อไล่สายตาไปยังหนังสือที่ฉันไม่รู้จัก โลกก็เหมือนบวมเป่ง พองตัวออก และเขาก็ค่อย ๆ เดินห่างออกไปทุกขณะ หากเราอ่านหนังสือเล่มเดียวกันทุก ๆเล่ม เราจะคิดเหมือนๆกัน และตกหลุมรักกันและกันหรือเปล่า

ความรักหรือ เรื่องราวของสารเคมีและการเอากัน เธอเคยเยาะหยันว่ามันมีค่าแค่เพียงนั้น แต่แล้วเมื่อรู้สึกถึงความร้อนรุ่มและเยือกหนาวในเวลาเดียวกัน อาการอยากตายและอยากหายใจในร่างหนึ่ง เธอก็ไม่อยากมานั่งนึกถึงมายาคติของนักสังคมวิทยาและความแข็งทื่อของนักวิทยาศาสตร์ หากเป็นรักก็เรียกขานมันว่ารักเถอะ ฉันไม่รู้จะจัดการกับมันอย่างไร

 แต่ขอให้ฉันได้เรียกขานมันว่ารักและอย่าพิพากษากันเลย

เขาอาสาชงกาแฟชั้นดีจากโคลัมเบีย ชงด้วยน้ำผึ้งแทนที่จะเป็นน้ำตาล  พร้อมกับพูดติดตลกว่า ฉันจะได้ตายช้าลง หากบริโภคน้ำตาลให้น้อย  ลาเต้…เขานั่นแหละที่ตัดสินใจให้แทนว่าฉันน่าจะชอบดื่มลาเต้

แผ่นหลังของเขา  แค่เพียงเท่านั้นฉันก็ตัวสั่นขึ้นมาดื้อ ๆ เขาจะได้ยินเสียงหัวใจฉันเต้นแรงถี่หรือเปล่า แผ่นหลังของเขา ฉันละสายตาจากมัน มองไปที่ภาพวาดของศิลปินโนเนมบนผนัง ภาพวาดตึกรามบ้านช่องสีพาสเทลขับให้ห้องที่ปูด้วยกระเบื้องสีขาวเรียบ ๆ สว่างไสวขึ้นมา แผ่นหลังของเขา ฉันนึกถึงวรรณกรรมเยาวชนและรอยยิ้มของเด็ก ๆ แผ่นหลังของเขา ฉันนึกถึงหนังเรื่องสุดท้ายที่ดูในโรงหนัง แผ่นหลังของเขา  ฉันนึกถึงการเดินทางไปเวียดนามในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แผ่นหลังของเขา ปีนี้ฉันน่าจะไปเล่นโยคะให้บ่อยขึ้นเพื่อคงความอ่อนเยาว์เอาไว้ แผ่นหลังของเขา ฉันน่าจะหัดกินวิตามินเสริมเสียบ้าง จะได้แข็งแรงมากขึ้น  แผ่นหลังของเขา กลับไปฉันจะซักผ้า  แผ่นหลังของเขา ขอให้โลกนี้สงบสุข แผ่นหลังของเขา  เมื่อไรต้นมะลิที่บ้านจะออกดอกสักที แผ่นหลังของเขา ฉันชอบดื่มกาแฟไม่หวานนะ เขาจะรู้หรือเปล่า แผ่นหลังของเขา ฉันไปจ่ายค่าโทรศัพท์หรือยังนะ แผ่นหลังของเขา…พอทีเถอะ ฉันไม่อยากจะนึกถึงอะไรอีกแล้ว!

สักพักกาแฟเย็นก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะที่คลุมด้วยผ้าสีเลือดนก เขายิ้มนิด ๆ เขารู้ได้อย่างไรว่าฉันอยากดื่มกาแฟเย็นมากกว่ากาแฟร้อน  เมื่อเขาหันหน้ามาเผชิญหน้าฉัน จากแผ่นหลังมันก็กลายมาเป็นแผงอก จินตนาการของฉันกำลังลามไปทั่วเนื้อตัวของเขา ใครบอกว่าชีวิตเป็นของเรา  ฉันไม่เชื่อเลยสักนิด  เมื่อความคิดฟุ้งซ่านของฉันก้าวล้ำไปถึงแผงอกที่สิบสอง กาแฟแก้วนั้นก็หมดลง แล้วเราก็เริ่มต้นบทสนทนาที่ราบเรียบ  

คนส่วนมากชื่นชอบนวนิยายข้างหลังภาพของศรีบูรพา แต่ฉันกลับคิดว่าแสนรักแสนแค้น นวนิยายที่ไม่ค่อยเป็นที่นิยมมากนักของศรีบูรพากลับสนุกและถึงอกถึงใจมากกว่า  แม้แต่คนที่เคยอ่านหนังสือเล่มนี้ฉันก็ไม่เคยเห็น แต่เขาที่อยู่ตรงหน้าฉันคนนี้นี่แหละที่เปรยว่า เขาคิดว่านวนิยายแสนรักแสนแค้นดีกว่าข้างหลังภาพเสียอีก

ฉันมองดูเขา เพียงแค่ได้มองดูเขาฉันก็หมดเรี่ยวแรงและไม่อยากจะพูดอะไรออกมาอีก ได้แต่นึกถึงบทกวีสาวน้อย ของพจนาถ พจนาพิทักษ์ ที่ท่องจนจำได้  พร้อมจะโง่ตามเงาที่เรารัก พร้อมจะพักในที่-ที่พอใจ กวีหนุ่มผู้นี้ไม่ขออะไรมาก   ให้โลกเป็นเพียงแค่กวีสักวรรค ก็พอแล้ว

        ฉันมองดูเขา เขาดูโอหังและคิดว่าวันหนึ่งจะสามารถเปลี่ยนแปลงโลก หากเขาสร้างสรรค์และทำงานหนัก ฉันมองดูเขา ฉันเห็นตัวเองที่ไม่ได้คิดฝันอะไรไปไกลกว่าการมีรอยยิ้มสักหนึ่งยิ้มในแต่ละวัน ฉันมองดูเขา และปล่อยให้โลกของกวีถาโถมเข้าใส่ครั้งแล้วครั้งเล่า…ความเจ็บปวดอันแสนหวานไม่ใช่หรือที่พวกท่านใฝ่หา ฉันยังมีชีวิตอยู่และฉันได้รับพรให้เจ็บปวดอย่างเต็มใจ

ช่วงที่ไปเรียนต่อต่างประเทศ เขาเคยเขียนจดหมายยาว 3 หน้ากระดาษหาฉัน อ่านแล้วฉันก็ซ่อนมันไว้เสียดิบดี แล้วก็ทำตัวเฉยชา ไม่ได้ตอบจดหมายนั้นด้วยซ้ำ เขาเป็นคนเดียวที่ใส่ใจกับการเขียนคำลงท้ายจดหมาย  ฉันหงุดหงิดใจมากที่การเขียนคำลงท้ายจดหมายกลายเป็นเรื่องที่ถูกหลงลืมไปในยุคปัจจุบัน แม้แต่ตัวฉันเองก็ตามทีเถอะ อย่างดีฉันก็เขียนคำลงท้ายจดหมายว่า “ขอบคุณ” อนาถแท้ยิ่งนัก ฉันขอบคุณอะไรกันเล่า คลังคำเพื่อเขียนคำลงท้ายจดหมายหายไปไหนหมด ฉันนึกถึงตัวหนังสือกลม ๆ ตวัดเส้นหนัก ๆที่เขียนคำว่า “ปรารถนาดี” เขาเขียนคำนี้เป็นคำลงท้ายจดหมายหาฉันทุกครั้ง  มันเป็นคำที่มีระยะห่างจนฉันอ่อนใจ แต่ในขณะเดียวกันก็อ่อนโยนพอที่จะทำให้ฉันเทิดทูนเขาต่อไปจนถึงชาติหน้า

ปีนี้ฉันแก่ขึ้นมาก  มากจนพอที่จะเข้าใจได้ว่า ความรักไม่ใช่เรื่องของการเอาชนะใจ  อย่าได้พยายามทำอะไรทั้งนั้นเลย เมื่อผู้ชายต้องการคุณ เขาจะออกท่องป่า ลุยทะเล ทำตัวเป็นนักสำรวจเอง แต่หากคุณเป็นดินแดนที่เขาไม่ได้ปรารถนา  แม้จะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมเพียงใด เขาก็ไม่คิดที่จะก้าวเท้าออกจากบ้านด้วยซ้ำ

ฉันชอบบรรยากาศเวลาที่ได้อยู่ใกล้ ๆ เขา  มันมีทั้งความอึดอัดและปลดปล่อย  วูบหนึ่งฉันเหมือนกำลังแหวกว่ายอยู่บนฟ้า สักพักก็ราวอยากหายตัวไปจากภิภพ สลับปรับเปลี่ยนกันไปมาอยู่อย่างนี้  เหมือนเกาะกลางทะเล คือสิ่งที่เขาเป็น ให้ความรู้สึกปลอดโปร่งและเวิ้งว้างอย่างแยกกันไม่ออก เขาทำให้ฉันรู้สึกแปลกหน้ากับชีวิตตัวเอง วินาทีนี้ ในร้านตัดผมที่ตั้งอยู่ตรงข้ามกับทางรถไฟ  ชีวิตที่ฉันคิดว่ากำลังดำเนินไปด้วยดีกลับถูกทำให้สั่นคลอน ฉันเริ่มหมกมุ่นถึงภาพในอดีตและหวาดหวั่นกับการมาเยือนของวันพรุ่ง แม้ในขณะที่เขากำลังละเมียดละไมชงกาแฟ ฉันก็ยังรู้สึกเศร้า เพราะตระหนักว่าสิ่งเหล่านี้จะดำเนินไปเพียงไม่กี่นาที แต่ฉันจะใช้เวลายาวนานนับจากนี้เฝ้าคิดถึงเรื่องนี้อีกครั้งและอีกครั้ง ฉันจะถูกดูดกลืนเข้าไปในความเจ็บปวดอันแสนหวาน และหายใจต่อไปด้วยอาการของคนใจลอยอยู่เป็นนิจ

ทุกอย่างต้องเกิดเมื่อมันควรจะเกิด การตกหลุมรักเข้าจู่โจมอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกทีเธอก็ลืมผู้ชายคนอื่นๆ ในชีวิตไปจนหมด และนึกถึงแต่หน้าเขาตลอดเวลา ฉันหลงรักเขาเข้าให้แล้ว เธอคิด ด้วยความคิดแบบนี้เธอถึงกับนอนไม่หลับทั้งคืน

ช่วงนี้เธอฟังเพลงบ่อย ๆ แล้วก็พร่ำเพ้อถึงโลกของกวี การทำความรู้จักกันเกิดตามมา เขาพาโลกของเขาเข้ามาใกล้ มานั่งบอกเล่าความแหว่งวิ่น ความฝัน ความหวาดกลัว รายละเอียดของชีวิตให้ฟังด้วยแววตาปวดร้าวในบางขณะและสนุกสนานแบบลืมโลกบ่อย ๆ  เธอชอบฟัง เธอรักที่จะค้นพบเขา แต่เธอพูดถึงตัวเองน้อยมากเมื่ออยู่ด้วยกัน เวลามีน้อยเกินไปและฉันอยากจะรู้จักเขาในทุกวินาที

เมื่อเสียงไดร์ผมของลูกค้าสาวที่สักรูปหัวใจบนหน้าอกหยุดลง ก็ได้เวลาที่ฉันจะต้องไปตัดผมแล้ว แม่ของเขายืนอยู่ตรงนั้น ฉันประหม่ากว่าที่คิด  ไม่แน่ใจว่าจะต้องวางตัวอย่างไรจึงจะพอเหมาะพอควร ฉันเงียบ ในขณะที่เขานั่งอ่านหนังสือที่โซฟา  พลางลอบมองดูผู้หญิงสองคนที่เคลื่อนไหวอยู่ใกล้ๆ

แม่สระผมฉันค่อนข้างแรงกว่าร้านทั่วไป ฉันเดาเอาว่าการออกแรงมากกว่าปกติ หมายถึงการบริการที่ใส่ใจอย่างพิเศษ  น้ำเข้าหู ฉันก็ยังไม่กล้าพูดสักแอะ แม่เล่าให้ฟังว่ารักลูกชายคนนี้แค่ไหน และภูมิใจในตัวเขาแค่ไหน เขาไม่เคยทำให้เสียใจสักครั้ง เธอบอก  เขาเป็นลูกคนเดียว เธอจึงรักเขามาก เขาทำหน้าเขิน ๆและประท้วงออกมาสองสามคำ ฉันหลับตาลง ภาวนาให้สิ่งเหล่านี้เป็นความฝัน ฉันจินตนาการถึงเขามากกว่าหนึ่งร้อยคืน แต่การที่มานอนให้แม่ของเขาสระผมอย่างนี้ มันทำให้ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงจนเกินไป  

เพื่อนของฉันคนหนึ่งเล่าว่าเธอรู้สึกถึงจุดสุดยอดทางเพศ เมื่อได้เห็นลีลาการพรมปลายนิ้วไปบนกีตาร์ของนักดนตรีมาดเท่คนหนึ่ง  ตอนนั้นฉันได้แต่ประหลาดใจและคิดว่าเป็นเรื่องเกินจริง แต่ตอนนี้กลับเป็นฉันเองที่ถูกชะตาล้อเล่น การดื่มกาแฟที่ชงโดยผู้ชายหน้าตาดีที่ชอบพูดเรื่องชนชั้น และการถูกตัดผมโดยแม่ของเขา ทำให้ฉันรู้สึกยิ่งกว่าถึงจุดสุดยอด        

        “สวยอยู่แล้ว ตัดทรงไหนก็สวย” แม่บอก นี่อาจจะเป็นความจริงหรือเป็นเพียงคำพูดตามมารยาทก็สุดจะเดา ฉันมองภาพตัวเองในกระจก ผิวพรรณหมดจดแต่มีร่องรอยของความร่วงโรยด้วยวัยที่มากขึ้น ฉันนึกเสียดายที่ในวันที่สาวกว่านี้ ผิวตึงกว่านี้  ฉันมัวแต่เก็บตัวอยู่ในห้องและอ่านหนังสือของหลวงวิจิตรวาทการ ฉันพูดคุยกับเพศชายนับครั้งได้ในวันที่อายุสิบแปด เพื่อนผู้ชายในชั้นเรียนมัธยมปลายถึงกับทำหน้าตื่นตกใจทุกครั้งเมื่อฉันเอ่ยปากพูดด้วย ฉันหยิ่งเกินไปเมื่อตอนเป็นเด็กสาว  เพื่อที่จะมาเสียใจทีหลังว่าคำโบราณที่กล่าวว่า ความสาวคือความสวย นั้นเป็นเรื่องจริงอย่างที่สุด

        แม้จะพยายามปล่อยวางกับทุกเรื่องและใช้ชีวิตอย่างช้า ๆแค่ไหน ฉันก็มีแววตาของคนกร้านโลกตามวันที่ได้หายใจ  แววตาแบบเด็กสาวที่มีน้ำหล่อเลี้ยงแห่งความอยากรู้ไม่อาจหวนกลับมาได้อีกแล้ว

โลกเหมือนไม่ใช่โลกใบเดิมที่ฉันเคยอยู่ มันหอมหวานและหมดจด ฉันมองโลกเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน เราจูงมือกันไปยังสถานที่แปลก ๆ และอยากจะสำลักให้กับความสุขที่เหมือนมีแต่ในเทพนิยาย เธออ่านงานที่เขาเขียนและหลงรักทุกตัวอักษร เขามอบบทเรียนให้เธอหนึ่งข้อว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอเพียงแค่คนเราอย่าคิดมากเราก็จะยิ้มหัวกับทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาได้

ฟังดูง่ายเหลือเกิน เธอคิด แต่ฉันไม่เคยทำได้มาก่อน เมื่อเธอค่อย ๆหัดที่จะคิดกับโลกน้อยลง เธอก็กลับเห็นแต่เขาลอยล่องอยู่ในทุกอณู ไม่ใช่แค่ชีวิต แต่ทั้งจักรวาล โลกนี้ โลกหน้าและสถานที่ที่ไม่ใช่ที่ไหนเลย

        ตัดทรงนี้แล้วกันนะ เล็มออกนิดเดียว ไม่มากหรอก คำว่าไม่มากหรอกของแม่ หมายถึงผมจำนวนมากในสายตาของฉันที่ค่อย ๆร่วงกราวลงที่พื้น ผมของฉัน ฉันจะบอกแม่อย่างไรว่าอย่าเอาผมฉันออกมากเกินไป ฉันกำลังจะไว้ผมยาว ผมของฉัน ฉันจะดูตลกไหมนะเมื่อตัดเสร็จแล้ว ผมของฉัน มาคราวหน้าฉันจะซื้อขนมอร่อยๆ แถวบางลำพูมาฝากแม่ ผมของฉัน อีกนานแค่ไหน ผมถึงจะยาวถึงกลางหลัง ผมของฉัน โน่น…เขาเงยหน้าจากหนังสือมามองฉัน ผมของฉัน  แม่จ๋า แม่เลี้ยงลูกชายได้ดีจริง ๆ ผมของฉัน ช่างมันเถอะ จะตัดจนสั้นกุดอย่างไร ก็จงตามสบายเสียเถอะแม่!

        หนึ่งปีที่แล้ว ฉันตัดผมเพราะเศร้าสร้อยกับการจากไปของเขา  หนึ่งปีต่อมา ฉันกำลังตัดผมเพราะเขาเดินกลับเข้ามา  เมื่อแม่บรรจงเก็บรายละเอียดการตัดผมอย่างช้าๆ และฉันเห็นภาพเขานั่งอยู่ที่โซฟาผ่านกระจก ฉันก็คิดถึงหนึ่งร้อยคืนที่เขาอยู่กับฉันในจินตนาการ แล้วฉันก็อยากถูกตัดผมบ่อย ๆ บางทีฉันอาจไม่เหมาะกับการไว้ผมยาวก็ได้

คุณจะทำยังไงเมื่อคนรักจากไป จะเอาแต่ร้องไห้หรือมีชีวิตอยู่ต่อไป” เขาถาม

        เธอไม่ตอบ  แต่ตั้งใจว่าจะทำทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน

        คืนนี้ผมนอนที่นี่ได้ไหม เธอยิ้ม ดีใจที่ไม่ปล่อยให้เขาทำอย่างนั้น หาไม่แล้วเธอคงทำได้เพียงแต่ร้องไห้…

เอากระจกไปดูสิ ลองหวีผมตามที่เคยหวีดูนะ

        ฉันเอ่ยปากชมด้วยใจจริง ไม่น่าเชื่อ ฉันไม่เหมาะกับการไว้ผมยาวจริงๆ ด้วย ฝีมือของแม่ใช้ได้ทีเดียว อาจเป็นเพราะเธอตั้งใจตัดผมให้ฉันเป็นพิเศษ เขาลุกขึ้นยืนและยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้อง แล้วฉันก็เริ่มต้นจินตนาการถึงรอยยิ้มที่หนึ่ง…สอง…สาม

        “ไปส่งพี่เขาสิ” พูดจบแม่ก็ยิ้มกว้างขวาง ฉันยกมือไหว้แม่แล้วเก็บข้าวของเดินจากมา ขณะที่เขาเดินตามมาข้างหลัง

        “ไว้คราวหน้าจะมาอีก” ฉันเอ่ยเบาๆ ภาพวันที่เขาบอกว่า “คืนนี้ผมนอนที่นี่ได้ไหม” กระแทกกระทั้นเข้ามาในห้วงคิด  มันฉายภาพซ้ำ ๆ เหมือนแผ่นเสียงตกร่อง

 ฉันถอนหายใจขณะก้าวไปนั่งบนรถแท็กซี่  โดยมีเขาโบกมือให้อยู่หน้าร้านตัดผม

More

[ajax_load_more posts_per_page='6']