คนเก่งที่มักได้เปรียบกับบุคลิกน้อยคนที่จะรู้ว่าตัวเองอาจจะมีอยู่อย่างไม่รู้ตัว การเปิดเผยบุคลิกของเรานั้นขึ้นอยู่กับสถานการณ์กับสิ่งที่ทั้งเราอยากให้ใครเห็น และไม่อยากให้ใครเห็น
บุคลิกของเราจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่เจออย่างอัตโนมัติ ซึ่งบางทีถ้าเรียกอีกอย่างก็หมายถึงด้านแต่ละด้านของคนเรา เหรียญยังมี 2 ด้าน แล้วทำไมคนเราจะมีหลายด้านให้เลือกใช้ไม่ได้ล่ะ
- อยู่กับเพื่อนอาจจะเป็นคนเฮฮา ตลก เสียงดัง
- อยู่กับแฟนอาจจะเป็นคนขี้อ้อน เอาใจ มีมุมหวานๆ
- อยู่กับครอบครัวอาจจะเป็นตัวของตัวเอง ปล่อยใจสบายๆ
- อยู่กับที่ทำงานอาจจะเป็นคนถ่อมตัว ทางการ มีมารยาท เรียบร้อย วางมาด
การมีบุคลิกหลากหลายหรือการเลือกใช้ด้านในตัวของเรา มีข้อดีมากมายทำให้เรารู้จักและเข้าใจโลกมากยิ่งขึ้น หรือเรียกได้ว่าเราก็จะปรับตัวไปกับสังคมนั้นๆได้ ซึ่งไม่แปลกใจที่คนเราจะชอบคนที่เข้าสังคมเก่ง เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เพียงแค่พรสวรรค์หรอกนะ มันคือเคล็ดลับต่างหาก เคยสังเกตไหมทำไมคนนี้ถึงเข้าได้กับกลุ่มเพื่อนทุกกลุ่ม มีเพื่อนที่หลากหลาย มีสังคมการทำงานที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่เมื่อกลับมาบ้านเขากลับกลายเป็นคนที่รีแลกซ์ ชิลๆ สบายๆ เพราะการที่เขาสามารถเข้าใจรวมถึงสังเกตและไม่บังคับตัวเองให้อยู่ในทุกสถานการณ์แต่เป็นการปรับตัวเข้าหาผู้อื่นในสังคมที่หลากหลาย แม้จะเป็นเรื่องที่จริงจังหรือสบายๆได้อย่างง่ายดาย เรียกอีกอย่างได้ว่าคนๆนั้นรู้จัก “กาละเทสศะ”
คนที่มีบุคลิกภาพที่ดีเป็นคนแบบไหน ?
คนมั่นใจคือบุคลิกภาพที่ดี ไม่ใช่ว่าการเป็นคนมั่นใจคือฉันเก่ง ฉันดี เพอร์เฟค แต่เป็นการที่มองเห็นทั้งข้อดี และยอมรับในข้อเสียของตัวเอง เมื่อคนที่มีความมั่นใจจะกลายเป็นคนสดใสที่มีเอเนอร์จี้บวก มีพลังงานที่ดี อยู่ที่ไหนก็จะสร้างเสียงหัวเราและรอยยิ้ม สิ่งเหล่านี้จะทำให้กลายเป็นคนเข้าใจผู้อื่น เมตตา และเป็นผู้ฟังที่ดี เมื่อเป็นผู้ฟังที่ดีนั่นก็หมายความว่าคนๆนี้ให้เกียรติผู้อื่น นอกจากการให้เกียรติผู้อื่นแล้วยังให้เกียรติตัวเองด้วยเช่นกัน และเคล็ดลับสุดท้ายนั่นก็คือบุคลิกภาพที่มีความเท่ากันหรือสมดุลกันนั่นเอง ในขณะที่กำลังทำงานอย่างจริงจังก็ต้องมีความผ่อนคลาย มีมุมยิ้มแย้ม สร้างเสียงหัวเราะ แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องมีความเท่ากันเพื่อบุคลิกภาพที่ดี
การมีบุคลิกที่หลากหลาย ต่างกับ โรคหลายบุคลิกยังไง
บุคลิกที่หลากหลายเป็นเรื่องปกติเพราะทุกคนมีหลายด้าน การที่คนเราจะมีเพียงด้านเดียวในชีวิตก็คงจะเป็นไปไม่ได้ อารมณ์เองก็เช่นกัน เพราะเราเป็นมนุษย์ไม่ใช่หุ่นยนต์ แต่ โรคหลายบุคลิก Dissociative Identity Disorder (DID) จะเป็นบุคลิกที่อาจจะเห็นได้ตามข่าวฆาตกรโรคจิต หรือคนที่มีปัญหาทางจิตเวช เพราะคนเหล่านี้บริหารบุคลิกกันแบบ “ผลัดกันออกมา” ผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้จะจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองระหว่างที่บุคลิกอื่นออกมา ในขณะที่บุคลิกอื่นที่ถูกสร้างขึ้นมาให่มักจะรู้และจำได้ว่ามีบุคลิกเดิมอยู่ โดยแต่ละบุคลิกจะมีชื่อ นิสัย หรือประวัติความเป็นมาของลักษณะบุคลิกนั้นๆ บุคคลที่เป็นโรคนี้จะเป็นผลจากพฤติกรรมหรือปมในวัยเด็ก ลามไปถึงวัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ โรคหลายบุคลิกนี้เป็นโรคเรื้อรังและอาการจะกำเริบเป็นช่วงๆเมื่อเวลาที่ผู้ป่วยอยู่ในสภาวะที่กดดัน แต่จะเบาลงเมื่ออายุ 40 ปีไปแล้ว
การเป็นตัวของตัวเองถือว่าเป็นกุญแจสำคัญของการเอาชนะใจคนในทุกๆด้าน แต่การสวมบทบาทด้วยบุคลิกและด้านต่างๆของคนเราก็ถือเป็นความสำเร็จขั้นกว่า
อ่านเรื่องราวอื่น ๆ ได้ที่ CLEO Thailand และ FB > CLEO
